Szczęścia pył

-

"Cóż ja z tobą czułości w końcu począć mam
czułości do kamieni do ptaków i ludzi
powinnaś spać we wnętrzu dłoni na dnie oka tam
twoje miejsce niech cię nikt nie budzi"

 

to "Czułość" Grzesia Turnaua, którą rozpoczął wczorajszy koncert. Byłam tam. Słuchałam. Śmiałam się i wzruszałam.

Byłam muzyką.

Byłam rozdrobniona na atomy szczęścia. Na taki szczęścia pył.

Pył, który wszędzie wnika i wszystko napełnia. Świetlistością, ciszą, a jednocześnie muzyką.

Uwielbiam muzykę na żywo. Wycina mnie z rzeczywistości i wkleja w cudowność. Na chociaż takie dwie godziny. Godziny skradzione, godziny pomiędzy innymi.

Tak proste jest czasem szczęście.

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Instrukcja obsługi Trochę Wiosny.

-
Proszę Państwa przyszła! Przyszła Trochę Wiosna nasza oczekiwana! Brzęczy, kwili, ćwieraka, pachnie, szumi, szeleści, jaśnieje, prześwieca, walczy z chmurami, potyka się o reszty zmurszałego śniegu.. Pierwszym, po czym Ją dziś poznałam, tę Trochę Wiosnę, był naprawiony zamek w domofonie!:) Ludzie uśmiechnięci wchodzą i wychodzą.. Nikt nie psioczy pod nosem. Atmosfera się zrobiła na klatce taka prawie wiosenna. Balkon na ościerz, smaga po stópkach lekka bryza pozimowa.   Idąc na zakupy wymyślilam instrukcję obsługi Trochę Wiosny. Oto ona:   Idąc: a. po grzęzadłach- patrz uważnie pod nogi, bo rozmaczają się rożne takie tam :) ale słuchaj, co dociera z lewa i prawa ( zamknij uszy na samochody, traktory, odrzutowce i wszystko, co nieładne..) b. po suchym idąc- patrz, patrz i patrz... najlepiej na wysokosci oczu, bo poniżej rozmakające różne takie tam plus śmieci Stojąc: zamykaj oczy i słuchaj, czuj, wąchaj( jeśli nie jestes w okolicach grzęzawisk, samochodów, traktor...
Czytaj więcej

Może napije się Pan ze mną kawy, Panie dzieju?

-
Jakby mi ktoś zabronił mojego leniwego, porannego picia kawy, to... bym zatrzymała świat i.. wysiadła.. Uwielbiam wstać rano, przeciągnąć się jak kotka, zamruczeć, poodsłaniać okna i wstawić wodę na kawę. Lubię przez momencik zatrzymać ten moment w czasie, lubię kiedy mieszkanie tonie jeszcze w półmroku.. Potem słychać psssyt.. i otwieram puszkę z kawą.. Zapach roznosi się delikatnie po całej kuchni. Zapach świeżej kawy w pustym mieszkaniu jest bardzo przyjemny, wypełnia je.. Nigdy nie pijam kawy w filizankach, zawsze wyszukuję najwiekszy kubek, z największym uszkiem. Lubię móc się do kubka przytulić.. Pierwszą kawę sączę jeszcze w łóżku oddając się myślom przeróżnym.. Takiej sobie dyspensy udzielam..- jeszcze nie musisz być konstruktywna, jeszcze możesz pomarzyć, poudawać, że za oknem nie ma życia, że jest tylko ten moment.. Czasem powiem Komuś dzien dobry pierwsza kawo.. Druga kawa, to już początek dnia. Wypijana z reguły w łazience, w kuchni.. taka chodzona. Już n...
Czytaj więcej

Oczekiwania

-
Stał i stał.. i patrzył.. - Proszę, pan wejdzie, powiedziałam nie bardzo wiedząc, jak zareagować. - Ja tylko ten tego.. znaczy sie, tylko skoczę jeszcze po cokolik i sprzęcik, wyjąkał i zniknął. Hm, pomyślałam, zostawię mu drzwi otwarte, niech sobie wchodzi i wychodzi, mam inne zajęcia. Po jakimś czasie postawiłam mu szklankę lodowatej wody przed nosem, bo się jeszcze facet wykończy albo co. Nawet nie spojrzał dziękując. No cóż, nie każdy zaraził się chorobą zwaną dobrym wychowaniem. Nie zaprzątając sobie zbytnio głowy wróciłam do czynności, które wykonywałam. Podśpiewywując Lied des Himmels przytupywałam zgrabnie co któryś takt. A co, gdzie mam być sobą, jak nie w domu..? Wychodząc znowu wydał z siebie jakieś nieokreślone dźwięki mające chyba imitować-dziękuję i do widzenia. - A do widzenia, do widzenia.. i miłego dnia i dziękuję również. Powiedziałam z uśmiechem. Spojrzał na mnie, a w jego wzroku było coś..jakby..zawstydzenie.. hmm.. dziwne. I tylko dlatego, że otworzyłam panu od kaf...
Czytaj więcej